Fotografia umożliwia nam oglądanie świata na swój wyjątkowy, niepowtarzalny sposób i utrwalanie tego, co dzieje się wokół nas tak, jak my to widzimy. Jest pewnym wyborem, rezygnacją i ograniczeniem, gdyż ukazuje tylko mały wycinek nieskończenie pięknej i bogatej rzeczywistości. Poprzez swoje fotografie wyrażam siebie. To, co wywołało we mnie zachwyt, zdziwienie, refleksje i inne bliskie mi uczucia. To nie rzeczywistość sama, ale serce z jakim, ku niej przystępujemy daje rzeczom kształty i kolory. Zapraszam!
Klimaty miejsc to obrazy, które w szczególny sposób odkrywają niezwyczajność miejsca. To subtelne czarowanie głębią ostrości, kontrastem i czasem. Poprzez dostrzeżenie wyjątkowego elementu w kadrze, przeżyciu emocji, uchwyceniu elementu humorystycznego, albo rzeczywistości odbijającej się w różnych powierzchniach tworzy się klimat fotografii. Ukazuje on wewnętrzne przeżycie zachwytu i zdziwienia pięknem miejsc, w których było dane być twórcy fotografii.
Ludzie – spojrzenia, zamyślenia, kształty, kolory, cienie. Zobaczyć, przeżyć, uchwycić, to, co najważniejsze i najpiękniejsze w spotkanym przez przypadek człowieku. Mgnienie chwili i obraz, który zostaje w pamięci. Nadać mu sens poprzez zrównoważoną kompozycje i emocje. Utrwalić decydujący moment wyrysowany światłem lub jego brakiem. Pobudzić wyobraźnię do zbudowania historii, która toczy się w kadrze fotografii lub poza nią. Smakować chwile dostrzeżonego bądź wyczekanego momentu spotkania z drugim człowiekiem.
Pejzaż stanowi mieszaninę barw, odcieni, faktur widzianych w perspektywie. To rejestracja otaczającej nas naturalnej rzeczywistości wynikająca ze sposobu patrzenia i emocji fotografa. By wywołać wrażenie trzeba znaleźć myśl łączącą poszczególne elementy w uporządkowaną całość. Być we właściwym miejscu i czasie i maksymalnie wykorzystać zastane warunki otoczenia. Pejzaż zależy głównie od wrażliwości fotografa na naturalne efekty światła, od wyboru właściwego punktu widzenia i odległości od obiektu.
Fotoreportaż to fotograficznie zaangażowana dokumentacja życia najczęściej przedstawiająca historie zwykłych ludzi. Stanowi zestaw minimum 3 fotografii ukazujących czas, miejsce i bohaterów w ich naturalnym środowisku. Jest znakiem, ma wywołać u odbiorcy reakcję działającą na jego zmysły i wrażliwość, często szokować, zwracać uwagę. Twórca zdjęć fotoreporterskich nie aranżuje ich. Musi ukazywać nastrój i dramatyzm ukazywanych wydarzeń. Funkcja podpisu pod tego typu fotografią powinna być ograniczona i odwoływać się do cytatu bądź aforyzmu.
Obraz – myśl – słowo. Widzimy obraz, na który nakładamy warstwę przyzwyczajeń, odczuć, tęsknot i oczekiwań. Mieszamy nasze wnętrze z fizyczną rejestracją obrazu ukazując ukryte w obrazie słowo.
Myśl – słowo – obraz. Czasem nasze myśli to tylko pojedyncze słowa dostrzeżone w niekończącej się przestrzeni uporządkowanych elementów bądź w pojedynczym szczególe.
Słowo <–> obraz. Później już tylko słowo, które staje się obrazem, bądź obraz, który już tylko słowem jest.